Δε σε ξεχνούμε Γιάντα περήφανε αϊτέ έσπασες τα φτερά σου και δε θα ξαναδούμε μπλιο τ’όμορφο πέταγμά σου. Ίντα ‘χες και μας άναψες μες στην καρδιά μας λάβρα και τους γονείς σου βούτηξες παντοτινά στα μαύρα; Αν καταλάβεις ογρασά στου τάφου σου την άκρη δε θα ‘ναι τση βροχής νερό, θα ‘ναι τση μάνας δάκρυ. […]
