(Του Παύλου Ιωάννη Αντωνάκη )

Πού είσαι κύριε Δήμαρχε κόπιασε να τα βρούμε

και  μέσα από τον κλείδωνα τον πόνο μας να πούμε;

Πήγαινε πες εις τη Λιονή και στον Αρναουτάκη,

ντομάτες  τους χρωστούμενε αυγά και γιαουρτάκι.

Η  αμαριώτικη οδός να γίνει Εγνατία,

γιατί θα κλάψουμε πολλούς και θα ‘ναι αυτή αιτία.

Ρώτα τους είναι  αυτή οδός για αμάξια και επιβάτες,

ή για γαϊδουρο μούλαρα  ,σκύλους και ορειβάτες.

Στροφές εδώ, γκρεμούς εκεί πιο πέρα οι λακκούβες

και περπατούμε σιγανά λες και είμαστε αρκούδες.

Να βγουν στο άστυ το κλεινόν στ ‘ αρμόδια υπουργεία,

με  τσι  στραβοκατσούνες τους να γράψουν ιστορία.

Στο Φράγμα εις τους Ποταμούς ηλεκτρικό να βγάζεις ,

κιλοβατώρες μπόλικες δώρο  να μας σε κάνεις.

Να μοιάζει το Αμάρι μας σαν να ‘ναι Παρισάκι,

Κεφαλογιάννη και Ξανθό να κάνουμε ορτάκι.

Να δούμε  τον Ασώματο να λάμψει και να φέξει,

ως και Πανεπιστήμιο να χτίσεις εις τη μέση.

Να βγάνει επιστήμονες δάσκαλοι  γεωπόνοι,

χαλκιάδες, καλλιεργητές ,χτίστες, μελισσοκόμοι

και σωμαράδες, χρυσοχούς, ραφτάδες, τυροκόμοι.

Και ο Σεβασμιώτατος τη Χάλκη εδώ να χτίσει ,

γιατί ο Νταγίπ  Ερτογάν πολύ μας έχει πρήξει.

Θέμε η ανακύκλωση κέρδη πολλά να δίνει

και να ‘χουμε μερίδιο μεγάλο από ‘κείνη.

Θέμε το Φράγμα στον Πλατύ και εις το Γερακάρι.

σύντομα  φτιάξτε τα κι αυτά να τα ‘χουμε καμάρι.

Να ξεδιψάσει η Αμπαδιά και η Μεσσαρά προσμένει .

να  πάει το περίσσευμα  εις τη Φανερωμένη.

Τουριστικούς προορισμούς κέντρα και λιμανάκια.

να  κάνεις  εις τον  Αϊ  Λια, Βίγλα και Λειβαδάκια.

Ο  δρόμος για το γήπεδο μοιάζει με μονοπάτι.

χωρεί για να περάσουνε μονάχα δυο νομάτοι.

Αμάξια ,πυροσβεστικές και ζόρι ας μας τύχει,

το Μάτι να γενεί δε θέλω τέτοια τύχη.

Αν δεις το Πολιτιστικό ποτέ δεν τελειώνει,

το θέλω και το αγαπώ με ζώνουνε οι   πόνοι.

Τρία εκατομμύρια θέλει  να τελειώσει

και το γνωρίζουνε καλά όσοι έχουν νου και γνώση.

Και λέει η ταπεινότης μου να ‘χει και κείνο βίο,

να το νοικιάσεις στους βοσκούς για  ένα τυροκομείο.

Κι αν πεις η αποχέτευση από το Σταυρακάκη

γίνεται και ξεγίνεται και είναι ντροπή λιγάκι.

Οι βόθροι ξεχειλίζουνε, γέμισαν σαν κουρούπια

κι ‘ναι εστίες μόλυνσης με μύγες και κουνούπια.

Κρυγιό νερό επίναμε  από την Κάτω Βρύση,

και εδά όποιος θα το πιεί με τύφο θ’ αρρωστήσει.

Το  τελευταίο θα σου πω και άνοιξε τ’ αυτιά σου.

θα  μείνουνε στη μνήμη μας  τα  έργα τα δικά σου.

Εις την Αγία Φωτεινή είναι  νοσοκομείο,

μας λείπει όμως το  ΚΑΠΗ και το Γηροκομείο.

Και η αντιπολίτευση ο Θεός  να τη φωτίσει ,

στου Δήμου τα προβλήματα κι αυτή να βοηθήσει.

Γιατί στις άλλες εκλογές μπορεί  αυτοί να βγούνε

και οι σημερνοί  βέβαια θα  βοηθούνε.

Τα λόγια που ακούσατε η σκέψη μου  πιστεύει

και με κάθε ειλικρίνεια σας τα εκμυστηρεύγει.

Γιατί ο Δήμος μας  μπορεί να γίνει πριγκιπάτο

και  όλοι να χαμογελούν απ’ την κορφή ως τον πάτο.

Αριθμός Προβολών: 29