«Ετούτος ο αποχωρισμός των αλλωνώ δε μοιάζει,
’νούς φίλου ’ναι ξεχωριστού, ’νούς διαλεχτού ριζίτη,
που ’χε τη πόρτα τ’ ανοιχτή πάντα στσι χαροκόπους,
με το φεγγάρι ολόγεμο, ριζά του Ψηλορείτη
κι ο Χάρος τον εδιάλεξε ……»
Ακριβέ φίλε Κυριάκο
Λίγα λόγια θα σου πω, τα πολλά είναι φτώχεια.
Έχουνε περάσει αρκετά χρόνια από τότες που γνωριστήκαμε και συμπορπατήξαμε, γιατί μας ενώσανε πολλά κοινά ενδιαφέροντα.
Γνωριστήκαμε στην Αμαριώτικη φωλιά των αποδήμων, όπου εναποθέσαμε τις πατρογονικές μας αποσκευές των παραδόσεών μας. Συνταιριάξαμε σε πολλά θέματα, γιατί μας διέκρινε πάντα η αλληλοεκτίμηση και ο σεβασμός.
Ήσουνα παρών σε πολλές κοινωνικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις των αποδήμων Κρητών της Αττικής. Ήσουνα ένας ακούραστος έφηβος της όμορφης παρέας, μαχητής για ζωή και αξίες. Πρόσχαρος, ειλικρινής, αγαπητερός, άκακος, φιλόξενος, μερακλής και προπαντός παθιασμένος για τον τόπο μας.
Στην Αμαριώτικη ριζίτικη παρέα είχες ξεχωριστή θέση και υπήρξες για πολλά χρόνια ενεργό μέλος. Ήσουνα καλλίφωνος και διαλεχτός. Ερχόσουνα πάντα με το χαμόγελο και τα καλούδια σου,
Δυστυχώς προβλήματα υγείας σε ταλαιπωρούσανε τα τελευταία χρόνια, μα το φευγιό σου μας ξάφνιασε. Θα μας λείψει η παρουσία σου, η ζωντάνια σου, οι καλοσύνες σου. Η κοινή πορεία μαζί σου δεν θα ξεχαστεί.
Αξιώθηκες να δημιουργήσεις μια αξιοζήλευτη οικογένεια με τη Μαρία σου, τη συντρόφισσα της ζωής σου. Η απουσία σου θα είναι πολύ μεγάλη.
Δεν θέλω να συνεχίσω, για το φίλο Κυριάκο, τον αγαπητό σε όλους , τον καλοκάγαθο, τον ανοιχτόκαρδο, το χορευτή και τραγουδιστή, τον καλό οικογενειάρχη.
Ακριβέ φίλε, προσωπικά και σαν επικεφαλής της Αμαριώτικης παρέας σου λέω καλοστραθιά.
«Φίλε, κι αν ενικήθηκες στη μάχη με το χάρο,
εμείς θα σε κρατήξομε στη συντροφιά μας φάρο.»
Μάρτης 2 του 2026 Σταύρος Φωτάκης
