Αγαπημένε μας Νότη,
Σε αποχαιρετούμε σήμερα με λίγα λόγια, αλλά με ανείπωτη θλίψη και πόνο ψυχής για το τελευταίο σου ταξίδι. Υπήρξες πάντα ο καλός και ανιδιοτελής συγγενής μας και βοηθούσες πάντα όπως μπορούσες. Από τα πιο σημαντικά και δύσκολα, μέχρι τα πιο απλά και καθημερινά. Κέρδιζες από την πρώτη στιγμή την εμπιστοσύνη του άλλου με την συμπεριφορά σου, το χιούμορ σου και την ακεραιότητά σου.
Το ταξίδι σου ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του 1940 στο αγαπημένο σου Ρέθυμνο, όπου αριστούχος του τότε Γυμνασίου Ρεθύμνου, άφησες ανεξίτηλο το θετικό σου στίγμα. Οι καθηγητές σου επαινούσαν με τα καλύτερα λόγια τις εκθέσεις σου και τα κείμενα που έγραφες. Εν συνεχεία ήρθες στην Αθήνα για σπουδές, όπου στα έδρανα της Νομικής ανέπτυξες την επαναστατική σου δράση. Πολιτικοποιημένος, προοδευτικός και ασυμβίβαστος, μετείχες στα μεγάλα πολιτικά γεγονότα της εποχής (Ιουλιανά, Πολυτεχνείο), μαζί με το έτερο σου ήμισυ, την αγαπημένη σου Νταίζη, με την οποία πορευτήκατε για πάνω από 60 χρόνια, πάντα μαζί και αγαπημένοι.
Αποκτήσατε δύο παιδιά, τον Στέφανο και τον Γιάννη, και τρία εγγόνια, την Αναστασία, την Ειρήνη και την μικρή Κωνσταντίνα, από τα οποία πήρες μεγάλη χαρά.
Έκανες πολλούς φίλους με τους οποίους πορεύτηκες για πολλά χρόνια, με γλέντια, χορούς, τραγούδια διασκεδάζοντας με το ακορντεόν σου τη νεολαία του Μέρωνα στα αλώνια της Ρέντας. Άσκησες μάχιμη δικηγορία για σχεδόν σαράντα χρόνια με εντιμότητα, ακεραιότητα και ήθος, αλλά ταυτόχρονα είχες ευρύτερη μόρφωση και γνώσεις. Μπορούσες με μεγάλη άνεση να συζητήσεις με έναν αγρότη ή κτηνοτρόφο συγχωριανό σου, αλλά και με φίλους σου διανοούμενους για την ποίηση ή τη μουσική του Θεοδωράκη.
Έζησες πολλά και σου άρεσε να τα διηγείσαι με τον μοναδικό αφηγηματικό σου τρόπο. Σε όλες τις φιλικές και συγγενικές συγκεντρώσεις ήταν έντονη η παρουσία σου. Όπως ήταν και η ανεπανάληπτη φιλοξενία σου προς τους φίλους και συγγενείς στον αγαπημένο σου Μέρωνα, στο Ρέθυμνο, στο Πόρτο Ράφτη, στο Μαρούσι και πιο πριν στο Πολύγωνο. Φιλόξενος, όπως η μητέρα σου η Ελένη, στην οποία είχες μεγάλη αδυναμία. Ανταπεξήλθες σε όλες τις δυσκολίες της ζωής σου από τον πρόωρο θάνατο του πατέρα σου, μέχρι το πρώτο
σοβαρό πρόβλημα της υγείας σου το 2020, για το οποίο έδωσες τη μάχη και βγήκες νικητής.
Όμως πρόσφατα και εντελώς αναπάντεχα αρρώστησες σοβαρά, πάλεψες με όλες σου τις δυνάμεις, αλλά δυστυχώς δεν τα κατάφερες. Είμαστε σίγουροι ότι εκεί που πας θα ανταμώσεις την αγαπημένη σου Νταίζη.
Καλό ταξίδι Νότη μας. Θα λείψεις σε όλους μας.
Δημήτρης Γ. Παυλής
