Θερμά συγχαρητήρια στην εκλεκτή συγγραφέα και δασκάλα: Μαρία Καμηλάκη σε όλους τους συντελεστές της μαγευτικής βραδιάς στην εμβληματική Ένωση Λογοτεχνών που γέμισε με εκλεκτούς καλεσμένους και με την ιστορία της εποποιίας 1940-1945.Αυτό το βιβλίο έχει μια θέση σε κάθε βιβλιοθήκη για να θυμηθούν οι παλιοί και να διδαχθούν οι νεώτεροι.
Ερίτιμες κυρίες, αξιότιμοι κύριοι Ευχαριστώ από καρδιάς για την ιδιαίτερη τιμή από την εκλεκτή συνάδελφο και συνεπαρχιώτισσα από το Μοναστηράκι Αμαρίου Μαρία Καμηλάκη -Μανογιαννάκη να μιλήσω για το βιβλίο της με τον χαρακτηριστικό τίτλο:”Εκεί που οι στάχτες ανθίζουν”. Είναι το καλύτερο μάθημα ιστορίας για την εποποιία 1940-1945 που ως μυθιστόρημα αγγίζει την ψυχή κάθε αναγνώστη. Στα 48 του κεφάλαια αναπτύσσονται παραστατικά όλα τα ιστορικά γεγονότα της περιόδου αυτής με τη σθεναρή αντίσταση όλων των Ελλήνων στη λαίλαπα του φασισμού που πήγε να αλλάξει τον κόσμο. Αποτελεί ένα συγκινητικό ταξίδι στην πιο σκοτεινή και ταυτόχρονα πιο λαμπερή περίοδο της νεότερης Ιστορίας μας. Με λογοτεχνική δύναμη, ιστορική ακρίβεια και βαθιά ανθρωπιά η συγγραφέας μας οδηγεί στα χωριά του Ρεθύμνου εκεί όπου απλοί άνθρωποι έγιναν ήρωες, χωρίς να το επιδιώξουν. Στο επίκεντρο της αφήγησης βρίσκονται δυό φωτεινές μορφές:οι δάσκαλοι από διπλανά χωριά Αγγελής και Ηλέκτρα. Πρόσωπα νέα, μορφωμένα που κουβαλούν την αυταπάρνηση, την αγάπη για τον τόπο τους και το χρέος προς την ελευθερία. Η συγγραφέας μάς δείχνει πώς η καθημερινότητα τους ,μέσα στη δίνη του πολέμου και της Κατοχής, μετατρέπεται σε πράξη αντίστασης, πίστης και ηθικής αντοχής. Η Μαρία Καμηλάκη -Μανογιαννάκη δε γράφει απλώς μια ιστορία ανασταίνει μια εποχή. Μας μεταφέρει εικόνες από τα ορεινά χωριά, τη μυρωδιά της γης, το βάρος του φόβου και την απροδόκητη ανθοφορία της Ελπίδας μέσα από τις στάχτες.Οι ήρωές της δεν είναι υπεράνθρωποι. Είναι άνθρωποι της διπλανής πόρτας ,που όμως ,στις κρίσιμες στιγμές στάθηκαν όρθιοι και μεγάλωσαν μαζί με την Ιστορία.Το βιβλίο αυτό αποτελεί φόρο τιμής στους ήρωες, στους αθόρυβους αγωνιστές της Κρήτης και όχι μόνο ,στους δασκάλους που κράτησαν άσβεστη τη φλόγα της γνώσης και της αξιοπρέπειας και σε όλους όσους πλήρωσαν το τίμημα της λευτεριάς. Είναι ένα έργο που συγκινεί ,διδάσκει και υπενθυμίζει ότι και μέσα στο σκοτάδι “οι στάχτες μπορούν να ανθίσουν. Εγώ στο σπίτι μας από μικρός άκουγα ιστορίες του έπους του 40 και για τον θείο ήρωα Ιωσήφ Ιωάννη Σημαντήρα , αδελφό της αείμνηστης μητέρας μου Ευδοξίας που εγώ δεν γνώρισα .Η δε γιαγιά μου αείμνηστη Μαριγώ έπαθε συμφόρηση απο τη λύπη της για το χαμό του γιου της και έφυγε νέα.. Ψάχνοντας έμαθε πως έπεσε ηρωικά μαχόμενος στην Τρεμπεσίνα της Αλβανίας , εκεί που πολεμούσε και ο Αγγελής ,
στις 18-2-1941 κατά των Ιταλών φασιστών που ήθελαν να μας στερήσουν την ελευθερία. Μάλιστα τάφηκε εκεί σε ομαδικό τάφο και σήμερα έχω δώσει αίμα στο 401 Στρατιωτικό Νοσοκομείο μήπως βρεθούν τα οστά του για να ταφεί στο χωριό και να αναπαυθεί στην πατρώα γη.
Στο εξαιρετικό αυτό μυθιστόρημα διαβάζοντάς το , έμαθε τα ιστορικά γεγονότα και γνώρισα το μέρος που πολέμησε ο αγαπημένος μου θείος για τον οποίο νιώθω απέραντη αγάπη και υπερηφάνεια.
Θερμά συγχαρητήρια στην αγαπητή Μαρία που αφήνει με το βιβλίο της αυτό σπουδαία παρακαταθήκη για όλους και για τις νεότερες γενιές με την ευχή να είναι καλοτάξιδο και αξίζει μια θέση στη βιβλιοθήκη μας. Ποτέ πια πόλεμος και βαρβαρότητα ,αλλά ειρήνη ,δημιουργίας και προσφοράς.
Στέφανος Αντωνακάκης
Αριθμός Προβολών: 16
