Εκφωνηθείς από τον Δημήτριο Εμμαν. Καβρουλάκη, πρώην Πρόεδρο του Συλλόγου, στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Καματερού την Δευτέρα 2 Μαρτίου 2026 και ώρα 15.00
Των αηδονιών της άνοιξης παρήγγειλα να ‘ρθούνε
Και με γλυκό κελάηδημα να σ’ αποχαιρετούνε
Χρέος βαρύ και αδήριτη ψυχική ανάγκη, μας έφερε μπροστά στον πόνο και τη θλίψη η αιφνίδια απώλεια του αγαπημένου μας συγχωριανού Κυριάκου Κυριακάκη.
Οι Σύλλογοί μας, τα μέλη μας και οι απανταχού της γης Μανιστηρακιανοί προπέμπουμε, κατευοδώνουμε και απευθύνουμε το ύστατο χαίρε στον αγαπητό μας Κυριάκο.
Από μικρός ορφάνεψε από πατέρα και με ηρωίδα τη μάνα του, πήρε αρχές και αξίες που δε λησμόνησε ποτέ και κράτησε ως φυλακτό αλλά και ως οδηγό στην μετέπειτα ζωή του.
Μικρός βγήκε στη βιοπάλη παίρνοντας μαζί του βάρη για να συνδράμει την ευρύτερη οικογένειά του και όχι μόνο.
Από μικρός έφυγε από το χωριό για το κλεινόν άστυ, την Αθήνα, συνοδεύοντάς τον η ευχή της μάνας του, βάζοντάς του σ’ ένα μικρό κοφίνι και σ’ ένα βουργιάλι τα αναγκαία ως μάνα. Αξέχαστο θα μου μείνει η εξιστόρηση από τον ίδιο του γεγονότος ότι η μάνα του πήγε μερικά από τα ρουχαλάκια του στον μακαριστό πατέρα μου π. Εμμανουήλ, για να τα ευλογήσει.
Μ’ αυτά τα ολίγα εφόδια ξεκίνησε τη ζωή του δουλεύοντας σκληρά με προθυμία και ζήλο σ’ ότι ασχολήθηκε. Απ’ όπου πέρασε άφησε ανεξίτηλο στίγμα προσφοράς, αλληλεγγύης, αγάπης, σύμπνοιας, συμπόνιας,
συνδρομής και συμπόρευσης σε προβλήματα ατόμων που έχρηζαν ανάγκης. Χωρίς να του το ζητήσουν, από μόνος του έβλεπε και συνέδραμε με τον τρόπο του.
Η μεγάλη του αγάπη ήταν το Μοναστηράκι, η γενέτειρά του, το χωριό της ψυχής του. Λέγοντας τη λέξη Μοναστηράκι σήμαινε αγάπη δίχως όρια, ανιδιοτελής προσφορά, πρόγονοι, μνήμες, άνθρωποι, δρώμενα και ανεξάντλητα πολλά άλλα.
Υπήρξε από τα ιδρυτικά μέλη των Πολιτιστικών μας Συλλόγων με ουσιαστική προσφορά και έγνοια για το χωριό και τους ανθρώπους του.
Η προσφορά του δεν ήταν μόνο υλική. Ήταν προσφορά αγάπης προς τον συνάνθρωπο και τα προβλήματά του.
Δεν είναι τυχαίο η πρότασή του και η επιμονή του για δημιουργία τράπεζας αίματος του χωριού.
Προσφορά, παντού προσφορά.
Οι χριστιανικές αρχές του συμβάδιζαν με τη στάση ζωής του και μ’ ότι ασχολήθηκε.
Ήσουν η ενότητα και ο πυρήνας όλων των ηλικιών του χωριού, από ένα μικρό παιδί μέχρι τον πιο υπέργηρο άνθρωπο.
Ήσουν η ανοικτή αγκαλιά για όλους, η δύναμη και η ψυχή της παρέας. Ήσουν ένας άρχοντας.
Η ενεργή προσφορά σου στο Σύλλογο ήταν τεράστια, στην Ομοσπονδία της Επαρχίας μας, στο ριζίτικο τραγούδι που το υπηρέτησες με πρεπιά και την καλλικέλαδη φωνή σου ως τραγουδοποιός αλλά και ως μέγιστος μαντιναδολόγος που δεν άφηνες ασχολίαστο τίποτα.
Όλα τα εμπλούτιζες με τον μοναδικό δικό σου και γνώριμο τρόπο, με ευπρέπεια αλλά και με δεικτική παρεμβατική διάθεση για τα καλώς ακόμα και για τα κακώς κείμενα.
Η παρουσία σου και η προσωπικότητά σου ήταν εμβληματική που δε μένει μόνο στο χωριό αλλά παντού, σ’ όλη την Επαρχία, το Νομό, στους χωριανούς όπου γης.
Ήσουν ο συνδετικός κρίκος μ’ όλα τα αδελφοποιημένα Μοναστηράκια όλης της Ελλάδας.
Μας έφερνες τα νέα του χωριού, παρακολουθώντας όλα τα κοινωνικά δρώμενα, από ευχάριστα έως δυσάρεστα. Ήσουν ο ίδιος το Χωριό, το Μοναστηράκι.
Η απώλειά σου είναι τεράστια και το κενό που αφήνεις είναι δυσαναπλήρωτο.
Θα μας λείψεις Κυριάκο. Όμως η μνήμη σου θα μείνει αιώνια, θα μας συντροφεύει, θα μας οδηγεί και θα μας εμπνέει.
Για όλα όσα ήσουν και για ό,τι είχες προσφέρει στο Σύλλογο και στο Χωριό, ο Σύλλογός μας, αναγνωρίζοντας την προσφορά σου σε έχει τιμήσει το έτος 2012 με αναμνηστική πλακέτα.
Κλείνοντας θα ανασύρω από το αρχείο μου δυο μαντινάδες δικές σου που μας έλεγες:
Ποτές μου δεν εσκέφτηκα πόσα χρόνια θα ζήσω,
Μόνο τη στράτα καθαρή οπίσω μου ν’ αφήσω
&
Ευαισθησία, ανθρωπιά ευπρέπεια, ελεημοσύνη,
Χαράς σ’ εκείνη την καρδιά που τα ‘χει και τα δίνει.
Αυτός ήσουν εσύ αγαπημένε μας Κυριάκο.
Καλό παράδεισο να έχεις.
Ας είναι ελαφρύ το χώμα της Μανιστηρακιανής γης που θα σε φιλοξενήσει.
ΑΙΩΝΙΑ ΣΟΥ Η ΜΝΗΜΗ !
Δημήτρης Καβρουλάκης
