Επικήδειος που εκφωνήθηκε από τον Σαββάκη Κωνσταντίνο του Νικολάου την Τετάρτη 10 Ιουνίου 2026:
Αγαπητέ μας, θείε
Αγαπητέ συνάδελφε, στο ψαλτήρι
Αγαπητέ Φίλε Ανδρινέ, όπως η οικειότητα και η πολύχρονη και γνήσια παρέα μας, καθιέρωσε αυτή την προσφώνηση.
Πάντα δυσκολευόμουν να ψάλλω στο Ναό αυτό στη θέση σου. Ειδικά μετά την σταδιακή αποχώρησή σου.
Πόσο δυσκολότερο όμως από την ίδια θέση να σε αποχαιρετήσω, προ του τελευταίου ασπασμού.
Μια θέση που με συνέπεια, προθυμία, πίστη και ισχυρή θέληση υπηρέτησες και καταξιώθηκες με την δική σου προσωπική προσπάθεια 25 και πλέον χρόνια αν σκεφτεί κανείς ότι χωρίς καμία γνώση ή εμπειρία, άλλα με επιμονή υπομονή έμαθες και δίδαξες εμάς.
Μεγάλη και πολύχρονη και σπάνια προσφορά, το ευχαριστώ ως οφειλόμενο χρέος είναι ελάχιστη ανταπόδοση από εμένα προσωπικά, αλλά και πριν ένα έτος το εκκλησιαστικό συμβούλιο δια της εφημερίου της, αναγνώρισε τιμητικά την προσφορά σου αυτή.
Γόνος μας 12μελούς οικογενείας από τον Παρνασσό, Αγ. Βαρβάρας Ηρακλείου έμελλε το καντήλι της τελευταίας σου κατοικίας να ανάβει στην Πατσό δίπλα στην σύζυγό σου.
Αφού εργάστηκες σκληρά στην Αθήνα για τις ανάγκες της όμορφης οικογένειας σου, ήρθες στο χωριό μας μόνιμα και για πολλούς ήσουν ολίγο γνωστός ή και άγνωστος.
Με τις χάρες σου, το χαρακτήρα σου, την καλή σου πρόθεση, κατέκτησες όλη την κοινωνία του χωριού μας και σε αποχαιρετούν με ειλικρινή θλίψη σαν να ήσουν πάντα σου εδώ, και από εδώ.
Έμπιστος και με αγάπη από συγγενείς, ευγενικός και καλοπροαίρετος σε όλους τους χωριανούς , με εξαιρετικό ήθος, πρόθυμος να προσφέρεις και να εξυπηρετήσεις, ταπεινός στις απόψεις σου, ήπιος στο λόγο σου, πράος στη συμπεριφορά σου, ειλικρινής στις σκέψεις σου, μακρόθυμος στα δύσκολα, υπομονετικός στη σκοτεινιά, πιστός στο θεό για ελπιδοφόρο ξημέρωμα καθημερινώς.
Κι αυτά με χαρακτηριστική αξιοπρέπεια άφησες παράδειγμα τη ζωή σου, απ’ όπου κι αν πέρασες για αυτό ήσουν και καλή, και περιζήτητη παρέα από όλους.
Ενέπνεες με την ηρεμία σου, και ένας καφές μαζί σου καταγραφόταν στα ευχάριστα και στα ψυχωφελή της συνάντησης.
Φεύγεις λοιπόν σήμερα, και με αιφνίδιο τρόπο, όπως επιθυμείς και ζήτησες από το Θεό, παρότι δεν το ανέμενε κανείς.
Παιδιά, εγγόνια, συγγενείς, χωριανοί, φίλοι, να είσαι βέβαιος ότι σου ανταποδίδουν την αγάπη που πρόσφερες με συγκίνηση και λυπημένες καρδιές.
Από εμένα και τα αδέλφια μου ένα μεγάλο ευχαριστώ, για ό,τι πρόσφερες ως θείος και ως γείτονας που ήταν το όνειρό σου.
Καλό ταξίδι
