Στην κορυφή του Ψηλορείτη, στα 2.456 μέτρα υψόμετρο, εκεί όπου ο ουρανός μοιάζει να αγγίζει τη γη και οι προσευχές ανεβαίνουν πιο κοντά στον Θεό, ανεβαίνει δύο φορές τον χρόνο ο θαυματουργός Τίμιος Σταυρός.
Η πρώτη είναι στις 29 Ιουνίου, εορτή των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, και η δεύτερη στις 14 Σεπτεμβρίου, ημέρα της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού. Τότε πλήθος πιστών ανηφορίζει προς την ιερή κορυφή για να προσκυνήσει και να ζητήσει τη Χάρη Του.
Ο Τίμιος αυτός Σταυρός σώζεται σήμερα μόλις κατά το ένα τέταρτο του αρχικού του μεγέθους. Μοιάζει περισσότερο με μικρό κατσουνάκι παρά με σταυρό. Κι όμως, παρά τη φθορά του χρόνου και τις περιπέτειες που γνώρισε, εξακολουθεί να επιτελεί τη θαυματουργική αποστολή του, προσφέροντας παρηγοριά, δύναμη και ελπίδα σε κάθε άρρωστο και ταλαιπωρημένο πιστό που επικαλείται τη βοήθειά του.
Σύμφωνα με προφορικές μαρτυρίες που διασώθηκαν μέχρι τις μέρες μας, στα χρόνια της Τουρκοκρατίας στην Κρήτη ένας Τούρκος Αμπαδιώτης Αγάς άρπαξε τον Σταυρό και τον τεμάχισε. Στη συνέχεια πέταξε τα κομμάτια μακριά, με αποτέλεσμα να χαθούν τα περισσότερα και να διασωθεί μόνο το τμήμα που βλέπουμε σήμερα. Το ιερό αυτό κειμήλιο φυλάσσεται σε μοναστήρι του Μυλοποτάμου και εξακολουθεί να αποτελεί αντικείμενο βαθιάς ευλάβειας για τους πιστούς.
Η παράδοση διασώζει δύο εκδοχές για την προέλευσή του. Η πρώτη αναφέρει πως κατασκευάστηκε από τους ήλους, δηλαδή τα καρφιά που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη Σταύρωση του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Αφού τα έλιωσαν, κατασκεύασαν από το μέταλλό τους τον συγκεκριμένο Τίμιο Σταυρό.
Η δεύτερη εκδοχή θέλει τον Σταυρό να έχει κατασκευαστεί στην Κωνσταντινούπολη. Μέσα στο κράμα του μετάλλου, λέγεται πως είχαν προστεθεί μικρά ρινίσματα από τον Τίμιο Σταυρό που ανακάλυψε η Αγία Ελένη στους Αγίους Τόπους, προσδίδοντάς του έτσι ακόμη μεγαλύτερη ιερότητα.
Όποια κι αν είναι η αληθινή προέλευσή του, ένα είναι βέβαιο: ο Τίμιος Σταυρός του Ψηλορείτη αποτελεί ένα από τα πιο σεβαστά θρησκευτικά κειμήλια της κρητικής παράδοσης, συνδεδεμένο με την πίστη, την ιστορία και τη μνήμη του τόπου μας.
Προσωπικά, νιώθω ιδιαίτερα ευλογημένος που η Χάρη Του μού αξίωσε να τον προσκυνήσω.
“Η φωτογραφία τραβήχτηκε από εμένα στον Ψηλορείτη, σε μία από τις φορές που είχα την ευλογία να προσκυνήσω τον Τίμιο Σταυρό. Είναι μια εικόνα που φυλάσσω με ιδιαίτερη συγκίνηση, γιατί αποτυπώνει ένα ιερό κειμήλιο της πίστης μας και μια παράδοση αιώνων που συνεχίζει να ζει στις κορφές της Κρήτης.”
Κείμενο και φωτογραφία: Φανούριος Ζαχαριουδάκης.
Αριθμός Προβολών: 1
