Ακριβέ μου φίλε.
Δεν μπορώ ακόμη να συνέλθω από το σοκ που μου προκάλεσε το χθεσινό χαμπέρι του πρόωρου θανάτου σου. Όλοι μας βέβαια είχαμε συμβιβαστεί με την περιπέτεια της υγείας σου το τελευταίο χρονικό διάστημα, αλλά δεν περιμέναμε πως θα μας έφευγες τόσο σύντομα.
Σ΄ αυτή τη δύσκολη για όλους μας ώρα, θέλω να σε αποχαιρετίσω, με λίγα λόγια αγάπης , φιλίας και εκτίμησης. Γιατί ήσουν για όλους μας αγαπητός και φίλος ανεκτίμητος.
Θεωρώ τον εαυτό μου πολύ τυχερό, που τα πρώτα χρόνια της ζωής μας συμπορευτήκαμε κυριολεκτικά κολλητοί, αφού για έξι ολόκληρα χρόνια, τα χρόνια της παιδικής αθωότητας, τα περάσαμε, στο ίδιο θρανίο του Δημοτικού μας σχολειού, χωρίς ν’ αλλάξουμε ποτέ, εσύ, εγώ κι ο αξέχαστος ξάδερφός σου ο Γιάννης ο Σταματάκης , που δυστυχώς τον χάσαμε κι αυτόν πολύ νωρίς. Ακόμη και στα διαλείμματα, και στη μεσημεριανή διακοπή, τότε που τα σχολειά λειτουργούσαν πρωί κι απόγεμα, δεν χωρίζαμε, αφού με κρατούσατε με το ζόρι, να μην πηγαίνω στο Καρδάκι και να μοιραζόμαστε μαζί το μεσημεριανό σας φαγητό, πότε στο σπίτι του ενός και πότε του άλλου. Κρατήσαμε αυτή την ειλικρινή και αδόλευτη φιλία , μέχρι και την τελευταία στιγμή του αποχωρισμού μας.
Πιστεύω όμως , πως τα ίδια με τα δικά μου συναισθήματα διακατέχουν όλους όσους σας γνώρισαν, σε οποιοδήποτε τόπο κι αν βρεθήκατε, απ΄ όπου κι αν περάσατε. Αφήσατε θετικό στίγμα, μνήμη αγαθή και βαθιά εκτίμηση , σε όλο τον κόσμο.
2
Έζησες το μεγαλύτερο μέρος της ζωής σου στην Αθήνα. Εργάστηκες σαν ηλεκτρολόγος , σκληρά και τίμια . Κατάφερες να αντεπεξέλθεις , με επιτυχία , στις ανάγκες της ζωής , κερδίζοντας επάξια την αγάπη και την εκτίμηση, όλων, όσων συνεργάστηκαν μαζί σου.
Ευτύχισες να συμπορευτείς στη ζωή σου , με την, κυριολεκτικά αρχόντισσα, κι όχι μόνο για την αρχοντική της καταγωγή, Κατερίνα Βοσκάκη. Σε στήριξε υποδειγματικά , με απαράμιλλη αφοσίωση, σε κάθε στιγμή της κοινής σας πορείας, μέχρι και την τελευταία τούτη στιγμή. Ευτυχίσατε να δείτε τα υπέροχα παιδιά σας , άριστα αποκατεστημένα και καταξιωμένα κοινωνικά. Φεύγεις περήφανος και ήσυχος που οι καρποί των κόπων σου βλαστήσανε με τον καλύτερο τρόπο. Μόνο που φεύγεις πολύ πρόωρα. Η ζωή σού χρωστούσε πολλές χαρές ακόμη. Μα ποιος μπορεί ν ΄ αλλάξει το πεπρωμένο…
Το χωριό μας Αντρέα, σε αποχαιρετά με ειλικρινή αισθήματα αγάπης και εκτίμησης. Γιατί το τίμησες επάξια. Δεν έλειψες σχεδόν κανένα καλοκαίρι από το χωριό , συμμετέχοντας ενεργά σε κάθε πολιτιστκό δρώμενο του καλοκαιριού. Μα εκεί που δεν απουσίασες ποτέ , ήταν η μέρα του ετήσιου μνημόσυνου των εκτελεσθέντων συγχωριανών μας από τους Γερμανούς φασίστες.
3
Με την αδιάλειπτη παρουσία σου τιμούσες τη μνήμη των σαράντα εννιά πεσόντων στις Βρύσες και στο Καρδάκι, και ιδιαίτερα των θείων σου, του Ανδρέα Κορωνάκη , και του Ανδρέα Κραουνάκη, αδελφών των γονέων σου, που εκτελεστήκανε, ο ένας στις Βρύσες και ο άλλος στο Καρδάκι και που για το χατίρι τους σε βαφτίσανε Ανδρέα.
Με την όλη σου πορεία και στάση τίμησες , όπως το αξίζανε, και τους αείμνηστους γονείς σου, τον αξέχαστο παπά Γιώργη και τη – σε όλα καλή – Αγαθή.
Να τους μεταφέρεις απόψε την αγάπη και το σεβασμό μας.
Στο καλό φίλε Αντρέα.
Η μνήμη σου θα είναι παντοτινή, γιατί ήσουν ένα άξιο τέκνο του χωριού μας.
Καλό σου ταξίδι
Μανώλης Κυδωνάκης
