Του ΜΙΧΑΛΗ ΔΡΑΜΙΤΙΝΟΥ, ΤΟΥ ΑΔΑΜ

Αν κοιτάξει κανείς σε διάφορα βιβλία και συγγράμματα οικονομικών, ένα συνηθισμένος ορισμός του χρήματος είναι ο εξής : χρήμα είναι ένα περιουσιακό στοιχείο το οποίο είναι ευρέως αποδεκτό ως μέσο πληρωμών π.χ μετρητά, τρεχούμενος λογαριασμός κτλπ… Επίσης χρησιμοποιείται και ως μέτρο αξιών, μέσο συναλλαγών και μέσο αποθησαυρισμού…  αυτό που παρατηρούμε επίσης είναι ότι κάθε χώρα έχει το δικό της νόμισμα με ξεχωριστή αξία το καθένα ( π.χ. ευρώ, δολάριο, γιέν κτλπ). Αν κοιτάξουμε το χρήμα ιστορικά, στην αρχή οι άνθρωποι αντάλλασσαν προιόντα μεταξύ τους. Αργότερα άρχισαν να δημιουργούν διάφορα είδη χρήματος, από πέτρες και κοχύλια, μέχρι χρυσό, ασήμι και τσιγάρα. Στη σύγχρονη εποχή , αυτά που χρησιμοποιούμε ως χρήμα είναι κυρίως χαρτονομίσματα, κέρματα και τελευταία πλαστικό χρήμα όπως πιστωτικές ή χρεωστικές κάρτες.

Ωστόσο, τις τελευταίες δεκαετίες έχουν εφευρεθεί και άλλα μέσα που λειτουργούν ως χρήμα με τη διαφορά ότι δεν είναι τόσο άμεσα ή ευκολα ρευστοποιήσμα όπως το χρήμα. Τέτοια είναι τα ομόλογα, μετοχές κ.α.
  Αν το σκεφτεί κανείς το χρήμα είναι ένα χαρτί το οποίο πιστεύουμε ότι έχει κάποια αξία. Όπως στα παλιά τα χρόνια αντάλλασσαν αγαθά, πέτρες, χρυσό κ.α. έτσι και σήμερα ανταλλάσσουμε χαρτί για να πάρουμε αγαθά ή υπηρεσίες. Όταν ο κόσμος παύει να θεωρεί ότι αυτό το χαρτί έχει κάποια αξία, τότε αρχίζει να χάνεται και η αξία του συγκεκριμένου νομίσματος. Το ίδιο συμβαίνει σε όλα τα είδη χρήματος είτε είναι ένα οποιοδήποτε χαρτονόμισμα είτε μετοχές, συμβόλαια, κρατικά ομόλογα. Για παράδειγμα, μετά την ανακοίνωση του Brexit ( έξοδος της Μ.Βρετανίας από την Ε.Ε) είδαμε πως η στερλίνα άρχισε να χάνει την αξία της, ενώ αντίθετα άλλα ‘υποκατάστατα’ χρήματος όπως π.χ ο χρυσός άρχισαν να αυξάνουν την αξία τους. Αυτό έγινε διότι ο βρετανικός λαός(κυρίως επενδυτές) φοβήθηκε ότι πιθανώς δεν θα έχει το ίδιο αντίκρισμα το νόμισμα τους παγκοσμίως και ότι ενδεχομένως να παρουσιαστούν και άλλα προβλήματα. Γι’αυτό το λόγο άρχισαν να στρέφονται σε εναλλακτικά περιουσιακά στοιχεία όπως ο χρυσός αντί για το βρετανικό νόμισμα για λόγους προστασίας.
  Το παραπάνω ήταν ένα απλό παράδειγμα περί προσδοκιών και συμπεριφοράς του ανθρώπου απέναντι στο χρήμα. Το βασικό συμπέρασμα που θέλω να τονίσω είναι ότι στα οικονομικής φύσεως ζητήματα, από τα πιο απλά μέχρι τα πιο περίπλοκα, οι άνθρωποι με τη συμπεριφορά τους και τις προσδοκίες τους, είναι στην τελική εκείνοι που καθορίζουν το τελικό αποτέλεσμα. Ότι πολιτικές και να εφαρμόζουν οι κυβερνήσεις, αν δεν πηστεί ο λαός ή δεν τις τηρεί, δεν θα πετυχαίνει ποτέ καμιά πολιτική! Διότι τα οικονομικά έχουν να κάνουν με ανθρώπους και γι ‘αυτό είναι κοινωνική επιστήμη!
Τελειώνοντας θαθελα να σας θέσω έναν προβληματισμό περί του χρήματος. Σκεφτείτε για ποιο λόγο τρέξατε ξαφνικά στις τράπεζες ένα χρόνο πριν, για να βγάλετε γρήγορα τα λεφτά από τις τράπεζες και δεν τα αφήσατε μέσα στις τράπεζες?? Και επίσης γιατί τελικά η κυβέρνηση εφάρμοσε περιορισμούς στις τράπεζες??τι είναι τελικά το χρήμα??     
Θα χαιρόμουν να ακουστούν διάφορες γνώμες και σκέψεις, τελείως φιλικά!

ΜΙΧΑΛΗΣ ΔΡΑΜΙΤΙΝΟΣ, ΤΟΥ ΑΔΑΜ

Αριθμός Προβολών: 1