Τα Χαϊκού είναι είδος ποίησης που πρωτοεμφανίστηκε στην Ιαπωνία τον 16ο αιώνα και πέρασε στην Ευρώπη στις αρχές του 20ου.

Αποτελούνται από τρεις στίχους  με 17 συνολικά συλλαβές:

ο πρώτος και ο τρίτος από 5 και ο δεύτερος από 7 συλλαβές.

Πολύ μεγάλη επιτυχία είχε η συγκέντρωση στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Αλίμου,

στις 14 Μαρτίου 2018 με την παρουσίαση των Χαϊκού

του Πετροχωριανού  Σταύρου Πατρικαλάκη

του Αδάμ και της Ευαγελίας.

Την παρουσίαση, παρουσία του Δημάρχου Αλίμου Ανδρέα Κονδύλη, των αντιδημάρχων, του αντιπροέδρου της UNESCO ζωγράφου Δημήτρη Καρακατσάνη, του σκηνο-θέτη Τάκη Μιχαήλ ( Καφέ της Χαράς ) και πλήθος κόσμου, έκανε η δημοσιογράφος κα Ντέπη Στενού και η ποιήτρια-συγγραφέας κα Μαρία Γυφτογιάννη.

Μετά την εκδήλωση ακολούθησε κρητικό κέρασμα με κρασί, ρακί, απάκι, γραβιέρα, ελιές, και κρητικά παξιμάδια .

Το ουράνιο,                            Ερωτευμένος,

ότι αντιστέκεται,                    φυλακισμένος πάλι

είναι θεϊκό.                             στην αγκαλιά σου.

 

Ρίχνω τα βάρη,                       Ιστορία μου,

όσα μου αναλογούν               ο χώρος του δυνατού

στις αγάπες μου.                     στο αναγκαίο.

 

Δεν είναι τρέλα                        Κοιτώ τα μάτια,

η πώρωση της σκέψης             την θάλασσα γαλάζια

στην αμαρτία.                           σαν τον ουρανό.

 

Στην όασή μου                         Φωτιά που καίει

ερημικές οι σκέψεις                 το κορμί το σώμα σου,

ανεμοδέρνουν.                          οι αναμνήσεις.

 

Τον αντίχριστο                          Χριστιανοσύνη,

θέλησα να σκοτώσω                 το ουράνιο γαλάζιο

και το άντεξα.                           ως η θάλασσα.

 

Αστροπελέκι                              Η καρδιά είναι,

αστραπή βροντή εσύ,                 το πολυτιμότερο

ομπρέλα είσαι.                            αγιοπότηρο.

 

Αισθανόμαστε                             Μακεδονία,

πάντα πέντε συλλαβές                 μία και μοναδική

ελευθερία.                                    η Ελληνική.

 

Είναι γητευτής,                            Η απόσταση

τα λόγια του μαγεύουν                στο χώρο και στο χρόνο,

υπνωτίζεται.                                 μηδενίζεται.

 

Είναι δυνατόν                               Αγάπη είναι

άνθρωπος σκεπτόμενος                ενέργεια θεϊκή,

να γίνει χώμα!                               ατελείωτη.

 

Δεν αντέχουμε                              Αποκάλυψη,

την ελαφρότητά μας                     αποκαλυφτήκαμε

της ύπαρξής μας.                          ο εις στον άλλο.

 

Η φτώχια θέλει                             Η νοσταλγία

ανατροπή μεγάλη                         αυριανή ευθύνη,

επανάσταση.                                 στασιμότητα.

 

Ομορφότερη                                 Όταν δάκρυζες,

είσαι απ το φεγγάρι,                     έλεγα κολυμπάω

πανσέληνέ μου.                            πνίγομαι πάω.

 

Έφτιαξα στέγη                              Σε ψηλά βουνά

περιστερώνα Τήνου,                     χανιώτικες μαδάρες,

Παναγία μου.                                αγριμάκια μου.

 

Στην τελευταία                              Σπέρνω αγάπη,

πτήση σώμα με σώμα,                   θα σε καλλιεργήσω

η συντριβή μας.                             χωρίς θερισμό.

 

Μαγέψτε πλήθη,                            Καθετί κακό,

βγάλτε πάλι το κεντρί,                   ξεκινά ως αθώο

δώστε ποίηση.                                περιστατικό.

 

Οι σοφοί όταν                                 Ανιστόρητη

δεν ξέρουν τι να κάνουν,                η γενιά μνημονίων,

περιμένουνε.                                   αντιστέκεται.

 

Με δυο σταγόνες                             Σε βάλτους θλίψης

μετέωρης σιγουριάς,                       βουλιάζει η σιωπή,

δροσιστήκαμε.                                 ανυπαρξία.

 

Υγρή ενοχή                                      Πρώτη Μαΐου,

εξανεμίζεται στα                             τριάντα χρόνια δρόμοι,

αμπάρια πλοίου.                              αναστάτωση.

 

Δυνατές φωνές,                                Φοβερός θυμός,

ρητορείες, απειλές,                           σιωπή διαρκείας,

η επίθεση.                                         αντεπίθεση.

 

Ότι αξίζει,                                         Η λογική σου,

πονάει, υποφέρει,                              μου σκότωσε το θέλω,

τραυματίζεται.                                   με τυραννάει.

 

Στην μοναξιά μου,                             Υπήρξε μύστης

έρχεσαι δακρυσμένη,                         μαγικής κατάστασης,

ευτυχισμένη.                                      σουρεαλιστής.

 

Φυλακισμένο                                      Θύμα ο θύτης,

το πουλί ναι, όχι ο                              νεύρωση τιμωρίας,

κελαϊδισμός.                                       ψυχανάλυση.

 

Η πρώτη σπίθα                                    Παρανομία,

παλεύεται εύκολα,                               απαραίτητη σκηνή

η φωτιά όχι.                                         ελευθερίας.

Αριθμός Προβολών: 24