-Το χώμα ‘που σε σκέπασε, γλυκόλαλο αηδόνι

να ‘ναι ελαφρύ κι απάνω ν-του λουλούδι να φυτρώνει.

-Όντε ‘τραγούδιες έκανες ν’ αναγαλλιά η ψυχή μας

κι εδά σε ποιόν να πούμενε την παραπόνεσή μας.

-Άφηκες τα εγκόσμια και ‘πήγες στα αιώνια

να σμίξεις μ’ άλλα κρητικά γλυκόλαλα αηδόνια.

-Πρώτο τ’ αηδονάκι σου Μαρίνα ν’ αγκαλιάσεις,

να τη γεμώσεις με φιλιά και να τηνε χορτάσεις.

-Για δε ν-τη ‘χόρτασες στη Γη πριχού σου τηνε πάρου

κι είχες όσο ‘ζιες δίκαια παράπονα του χάρου.

-Μα εδά ‘που θα την έσμιξες, αξέχαστε Μανώλη,

θα χαίρεστε παντοτινά σ’ ουράνιο περβόλι.

 

ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ ΣΟΥ

Γιώργης  Αριστ. Λέκκας*

*Επίτ. Πρόεδ. Συλλ. Κρητών Στιχουργών «ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΥΚΑΛΑΣ»

Ιδρυτ. μέλος « Ένωσης Συντακτών Κρητικού Τύπου»

 

Αριθμός Προβολών: 47