Αναδημοσίευση από : madeincreta.gr

 

Δραματική έκκληση από μια κοινωνία που παραδόθηκε στα… νύχια της εγκληματικότητας

Η πλατεία των Βρυσών. Δεν κυκλοφορεί άνθρωπος! 

Μπορεί οι κρατούντες να άφησαν στην τύχη τους όσους απόμειναν, τους λιγοστούς στις Βρύσες του μαρτυρικού «Κέντρους» στο Αμάρι, στο σύνολό τους σχεδόν ηλικιωμένοι κάτοικοι, όμως, δεν τους εγκατέλειψαν οι πλανόδιοι λιανοπωλητές και, κυρίως, τα… λουλούδια των κλοπών και διαρρήξεων που ανθίζουν και φροντίζουν να τους κρατάνε, συχνά τα τελευταία χρόνια, σε… κινητικότητα!

Οι άνθρωποι εδώ, μόνοι κι έρημοι, έμειναν ως… υποβαθμισμένης κατηγορίας πολίτες, μακριά από την κρατική φροντίδα και την προστασία των αιρετών, και αφέθηκαν εγκληματικά στη… γωνία για να αργοπεθαίνουν μέσα στην πλήξη και την έλλειψη της ασφάλειάς τους! Παραδόθηκαν, όμως, με την ανοχή και ολιγωρία των Αρχών και στις ορέξεις του κάθε στοιχείου που με πρωτοφανή… άνεση εφορμά σε σπίτια ακόμα και στον τοπικό πολιτιστικό σύλλογο και βέβαια σε γεωργικές και κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις και αρπάζει χωρίς κανένα δισταγμό ότι κινείται αλλά και ότι δεν κινείται…

Η ΝΟΥΛΑ ΣΑΛΕΨΕ ΚΑΙ «ΕΦΥΓΕ»

Αυτή η εγκατάλειψη στην ορφάνια, είναι ένας κόμπος που σφίγγει χρόνο με το χρόνο, μήνα με τον μήνα, μέρα με τη μέρα με τα κρούσματα ανομίας. Και μια κομψή γριούλα μέσα στη μοναξιά της πέρυσι, η Νούλα Φουντεδάκη όταν «έπιασε στα πράσα» το νεαρό στο σπίτι της να της αφανίζει τις οικονομίες και ότι πολύτιμο είχε, έπαθε σοκ και σάλεψε! Δυο μήνες μετά, με τις εικόνες της… εισβολής η συμπαθής Νούλα αποχαιρέτησε με πίκρα την μικρή κοινωνία που ζούσε…

Οι άνθρωποι τότε αναταράχτηκαν και έκλαψαν, όμως οι κακοποιοί δεν συγκινήθηκαν! Φώναξαν και έβγαλαν οργή και πόνο, όμως οι εντεταλμένοι  των εξουσιών δεν… άκουσαν και η υπόθεση, ως… ασήμαντη, κλειδώθηκε στα συρτάρια της λήθης! Η εξουσία με τα ξύλινα πόδια αποδείχτηκε κατώτερη των περιστάσεων και η αλήθεια εγκλωβίστηκε και «πνίγηκε» στον… «σασμό».

κλοπές κορδάκι βρύσες καζάνι ζώα αστυνομία

Ότι έμεινε από το ρακοκάζανο στο Καρδάκι! Έκλεψαν το καζάνι…

Μα και εκείνος ο κακόμοιρος Πακιστανός εργάτης που έψαχνε τη ζωή του ειρηνικά μέσα στο μεροκάματο στις Βρύσες; Του άνοιξαν με ρόπαλο το κεφάλι, τον ξυλοκόπησαν αγρίως, αιμόφυρτο τον παρέλαβε το ασθενοφόρο και οι ματωμένες οικονομίες του δυστυχή έγιναν… αέρας. Ο άνθρωπος του χωριού που τον είδε δεν μπόρεσε να κρατηθεί κι έβαλε τα κλάματα για την κατάντια του…

Αλλά πήραν και το υποζύγιο, πολύτιμο βοηθό και… φίλο του μπάρμπα Δημήτρη Βλαστού (δείτε εδώ) και πριν ένα χρόνο περίπου, δείγμα της θρασύτητας τους, γκρέμισαν από τη λειτουργία απόσταξης της τσικουδιάς του Μηνά Γιαννακάκη στο γειτονικό Καρδάκι το καζάνι που βράζουν τα υπολείμματα των σταφυλιών, το πήραν και εξαφανίστηκαν. Φεύγοντας… κεράστηκαν και τριακόσια κιλά κρασί από την αποθήκη του! «Δεν φτάνει που μου πήραν το καζάνι και δεν μπόρεσα να πάρω άλλο», λέει ο ίδιος, «αλλά μου πήραν και το κρασί. Μου έκλεψαν άλλες φορές μια θεριστική μηχανή, ένα μηχανάκι καινούργιο που είχαν αγοράσει, 32 πρόβατα και 10 αρνιά, 50 πλέγματα περίφραξης και 50 μπάλες χόρτα για τα ζώα. Μόνο το σπίτι μου δεν έσπασαν ακόμη…»

ΑΓΚΑΛΙΑ ΜΕ… ΟΠΛΑ

 

Κάποιοι από τους κατοίκους των Βρυσών, φοβούμενοι και για την ίδια τους την ζωή, κοιμούνται «αγκαλιά με το δίκαννο», ορισμένοι άλλοι εγκατέστησαν κάμερες και μερικοί ετοιμάζονται για να γλιτώσουν τις περιουσίες τους να «κάνουμε σιδηρόφρακτες τις πόρτες και τα παράθυρά μας». Ίσως, όπως εξελίσσονται τα πράγματα να βγαίνουν και σε περιπολίες!

Η έκρηξη ξεχειλίζει και στέλνουν μήνυμα σε κάθε αρμόδιο παράγοντα που οκτώ ολόκληρα χρόνια ανέχεται και σιωπά. «Οι μέθοδοι των διαρρηκτών στις πόλεις ήρθαν και στα χωριά μας», διαπιστώνει οργισμένος ο Νίκος Φουντεδάκης. «Μέχρι σήμερα», κάνει ένα… απολογισμό των κλοπών που έχει υποστεί, «μου έχουν πάρει 130 αίγες, 50 αρνιά, 700 κότες και πάνω από 50 κουνέλια. Έχω χάσει το λογαριασμό!». Και δεν αρκούσαν οι… υπαίθριες κλοπές αλλά τα αρπακτικά επιχείρησαν και στην κατοικία του στο χωριό, όμως, δεν τα κατάφεραν και εγκατέλειψαν. Χαρακτηριστικό του φόβου της οικογένειας είναι ότι και η σύζυγός του Αργυρώ όταν μετακινηθεί από τον πρώτο όροφο του σπιτιού της στο ισόγειο, ασφαλίζει τις πόρτες γιατί «όλα είναι πιθανά».

Η μικρή κοινωνία βρίσκεται τώρα και οκτώ χρόνια σε αναβρασμό… διαρκείας και οι άνθρωποι με όσα ανέλπιστα συμβαίνουν, νιώθουν… χαμένοι! Το Κράτος, όπως αποδεικνύεται, αδυνατεί να πατάξει ένα φαινόμενο που σέρνεται και μετά από κάθε… εισβολή τι άλλο να κάνουν παρά να μετρούν τις νέες πληγές τους. Οι μετρημένοι αστυνομικοί στο τμήμα Αμαρίου, μετά από αυτό, ασχολούνται με το γραφειοκρατικό κομμάτι της υπηρεσίας και απλά… καταγράφουν το περιστατικό στο «Βιβλίο Συμβάντων»!!!

ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΗ ΠΟΡΕΙΑ

Ως φαίνεται, κανείς έως σήμερα δεν μπορεί να ανακόψει την ανεξέλεγκτη πορεία της ομάδας, που ενδεχομένως, όπως υποψιάζονται οι άνθρωποι-θύματα, «να προστατεύονται από υψηλά ιστάμενα πρόσωπα». Είναι φυσικό, λοιπόν, ο Νίκος Φουντεδάκης, ο παλαιός γραμματικός της κοινότητας, όπως τον αποκαλούν, να διερωτάται: «Ποια προστασία να περιμένεις από ένα διαλυμένο Κράτος και μια διαλυμένη Αστυνομία;»

Παρέμβαση σε θεσμικά όργανα, ωστόσο, είχε γίνει στο παρελθόν από τον πολιτιστικό σύλλογο Βρυσών και από τον πρώην δήμαρχο Αμαρίου Στέφανο Σημαντήρα, χωρίς όμως αποτελέσματα. Ο προηγούμενος πρόεδρος του συλλόγου Κώστας Φουντεδάκης, γνωρίζοντας το θέμα, έχει μετρήσει 140 σπίτια τα τελευταία εφτά χρόνια που έχουν δεχτεί κλοπές και διαρρήξεις στις Βρύσες και στο Καρδάκι, πέραν των κρουσμάτων σε υπόστεγα και χωράφια που είναι πολλές εκατοντάδες…

«Κι όμως είναι τέτοιο το θράσος τους», επισημαίνει, «που ακόμα και τον πολιτιστικό σύλλογο του χωριού μας είχαν διαρρήξει και έκλεψαν ποτά, αναψυκτικά και άλλα αντικείμενα. Παίρνουν ότι βρουν», συνεχίζει, «και από εμάς άρπαξαν μια ποτιστική μηχανή, κατσίκες και πρόβατα. Εάν το σπίτι μας δεν ήταν στην πλατεία και δεν κατοικούνταν θα το είχαν ρημάξει, όπως έχουν κάνει σε άλλα που οι ιδιοκτήτες τους μένουν αλλού και δεν εμφανίζονται. Δεν αντέχουμε άλλο, καταλάβετέ το!»

Όλοι οι κάτοικοι έχουν να μαρτυρήσουν σωρεία απωλειών. Ο Λευτέρης Κραουνάκης που με την σύζυγό του ζει κάτω από το μνημείο των εκτελέσεων, είδε το αποτύπωμα της διάρρηξης του σπιτιού του, αλλά οι δράστες δεν μπόρεσαν να μπουν μέσα και έφυγαν χωρίς κλοπιμαία. «Δεν υπάρχει Κράτος να μας προστατέψει», σημειώνει αγανακτισμένος. «Κάθε φτωχός κι η μοίρα του! Χρειάζομαι τώρα, χειμώνας καιρός, το ξυλοκοπτικό μου να κόψω ξύλα να ζεσταθούμε και δεν έχω. Μου το αρπάξανε, το έκλεψαν! Τέσσερις φορές από το υπόστεγο, μου πήραν πάνω από 60 ζώα, μου πήραν τρία αλέτρια, μου παίρνουν πλέγματα, ότι βρουν και το θέλουν. Ψάχνουμε μια κρατική Αρχή να μας προστατέψει και δεν βρίσκουμε! Πού να πάμε; Τι να κάνουμε; Πέστε μου εσείς…»

ΑΠΑΝΩΤΑ ΚΡΟΥΣΜΑΤΑ

Τα κρούσματα, βέβαια, είναι απανωτά και μάλιστα στα ίδια πρόσωπα. Στις προτιμήσεις τους είναι οι ζωοκλοπές, όμως, τους είναι… ωφέλιμο και ότι βρεθεί στο δρόμο τους! Σε αυτά τα οκτώ χρόνια από τις Βρύσες και το Καρδάκι… έφυγαν για άλλα κοπάδια ή σε κρεοπώλες, χιλιάδες ζωντανά, άλλα οικόσιτα και άλλα ελεύθερης βοσκής, κότες, κουνέλια και άλλα πουλιά, ενώ έχουν αλλάξει ιδιοκτήτη κάθε είδους αγροτικά και κτηνοτροφικά εργαλεία και μηχανήματα, πολλά χιλιόμετρα πλεγμάτων, τόνοι ζωοτροφών, χρυσαφικά, χρήματα, όπλα, ρολόγια, τηλεοράσεις ακόμα και υγρά καύσιμα!

Οι άνθρωποι έντρομοι από την αυξάνουσα ροή του φαινομένου αλλά και ανήμποροι στο περιβάλλον των ζοφερών χρόνων, τι άλλο να κάνουν παρά να φωνάξουν προς κάθε κατεύθυνση μήπως και τους ακούσουν όσοι δεν είναι… βαρήκοοι: «Μας ρημάζουν, προστατέψτε μας, χανόμαστε…» Ακούει κανείς; 

Αριθμός Προβολών: 2