………Είναι κάτι ψυχές που είναι καταδικασμένες να αναζητούν σαν κολασμένες αιώνια τον έρωτα.
Να βλέπουν από τα μάτια του, να ανασαίνουν από τα πνευμόνια του, να ζουν από τη ζωή του.
Τριγυρίζουν στα  μονοπάτια της ζήσης τους χωρίς ανάπαυση, ανιχνεύοντας και ακολουθώντας τα χνάρια του.
Ρουθουνίζουν και οσμίζονται τον αγέρα, αναζητώντας το διάβα του από το άρωμα που αφήνει. Παρατηρούν και χαϊδεύουν εδάφια ψυχών, ιχνηλάτες ενός γενεσιουργού αιτίου που ευδοκιμεί και θάλλει σε ανώτερες ψυχικές σφαίρες.
Δεν αναζητούν το γνωστό τετριμμένο έρωτα. Το συνηθισμένο ανθρώπινο αίσθημα που είναι προσιτό στους πάντες. Αναζητούν την τέλεια έκφανση αυτού του αισθήματος, που μεγαλύνει την ψυχή και το πνεύμα, που καταλύει τους νόμους του αισθητού, που ανυψώνει τα επίπεδα του ιδεατού, που μαρμαρώνει τους λέοντες, που θέτει πύλες στις κοινωνικές προσταγές, που διευρύνει τα σημεία του ορίζοντα, που πυρπολεί την ίδια του τη φλόγα, που ανατρέπει τις εξουσίες, που καταπίνει το φως των αστεριών, που ρουφά τις ανάσες του σύμπαντος, που ορθώνει κάστρα στη λογική, που φράζει τον ρουν των ποταμών και χαράζει το δικό του……..

Σύντομο βιογραφικό της συγγραφέας

Ονομάζομαι Αννίτα Πιτσιδιανάκη, έχω γεννηθεί στο Γερακάρι Αμαρίου με καταγωγή από την Πατσό. Είμαι παντρεμένη και μητέρα δύο αγοριών πτυχιούχων πολυτεχνείου που συνεχίζουν μεταπτυχιακές και διδακτορικές σπουδές. Από την εφηβική μου ηλικία άρχισα να εκφράζω προβληματισμούς, διλήμματα και σκέψεις μέσα από την λογοτεχνία. Την πρώτη μου  διάκριση απέσπασα σε ηλικία 14 ετών σε λογοτεχνικό διαγωνισμό των Αθηνών όπου και ζούσα τότε. Από το 1988 κατοικώ μόνιμα στο Ρέθυμνο.

Εκφραζόμενη μέσα από την ποίηση και το διήγημα έχω λάβει αρκετά βραβεία σε παγκρήτιους και πανελλήνιους λογοτεχνικούς διαγωνισμούς. Το 1966 συμμετείχα με ποιήματά μου στην ποιητική ανθολογία « Ρέθεμνος: Γυναικείες παρουσίες στην ποίηση». Κατά καιρούς ασχολήθηκα και συμμετείχα σε πολιτιστικά δρώμενα του Ρεθύμνου. Εργάσθηκα και συνεχίζω μέχρι σήμερα ως δημοσιογράφος σε τοπικά και διαδικτυακά ΜΜΕ, ενώ παλαιότερα εργάσθηκα στο Δήμο Βουλιαγμένης Αττικής και  στην πρώην Νομαρχία Ρεθύμνου.

 Είμαι μέλος της Ένωσης Συντακτών Κρητικού Τύπου και της Παγκρήτιας  Ένωσης Λογοτεχνών. Τον Μάιο του 2008 τιμήθηκα από τον Σύλλογο Ελλήνων Λογοτεχνών.

 Το 2008 έκδωσα το πρώτο λογοτεχνικό μου μυθιστόρημα «Η γυναίκα του πάρκου» το οποίο και απέσπασε πλείστες θετικές κριτικές.

Η λογοτεχνία αποτελεί για μένα εκτός από ειλικρινή κατάθεση της ψυχής μου,  έκθεση του τρόπου που χρησιμοποιώ την σμίλη των εμπειριών μου για την εξέλιξη και ανέλιξή μου. Πάνω από όλα όμως είναι ο ουσιαστικότερος τρόπος επικοινωνίας με την βαθύτερη ύπαρξη των συνανθρώπων μου και νυγμός, άλλοτε ισχυρός και άλλοτε πιο ασθενής, στα σημεία εκείνα  τα οποία είτε απωθούμε, είτε προστατεύουμε στο εσώτερο «είναι» μας. Σας ευχαριστώ που γίνεστε κοινωνοί αυτής της προσπάθειάς μου.

Κλείνοντας αυτό το μικρό βιογραφικό γνωριμίας, θεωρώ ότι θα ήταν σοβαρή παράλειψη από μέρους μου να μην ευχαριστήσω θερμά την «Ομοσπονδία Σωματίων Επαρχίας Αμαρίου»  για την τιμή που μου κάνει να αναρτήσει το βιβλίο μου στην ιστοσελίδα της και να γίνει γνωστό στους συμπατριώτες μου. Επιθυμώ όμως ακόμη να  την συγχαρώ για αυτή την σκέψη και πρωτοβουλία της, διότι έτσι προσφέρει έρεισμα και βήμα στους συγγραφείς μας ώστε να γίνει γνωστό το έργο τους, αλλά και δύναμη και στήριξη για να συνεχίσουν να εκφράζονται και να επικοινωνούν μέσω της τέχνης που αγαπούν. Την συγχαίρω επίσης, για την δυναμική παρουσία της στο χώρο της ενημέρωσης, για τα πολύ ενδιαφέροντα άρθρα που δημοσιεύει, αλλά και για την αγάπη και στήριξη που προσφέρει στην ιδιαίτερη πατρίδα μας κρατώντας τους εκτός της Αμαριώτικης γης συμπατριώτες μας ενωμένους!

 

Αριθμός Προβολών: 1