του ΠΑΡΑΔΕΙΣΑΝΟΥ ΡΗΓΑ

   Η ΑΝΤΙΟΠΗ πέθανε στην ΑΘΗΝΑ και κηδεύτηκε στο χωριό μας ΑΗ – ΓΙΑΝΝΗ ΑΜΑΡΙΟΥ

την Δευτέρα 3 Οκτωβρίου 2016, σε ηλικία 97 ετών. Ήταν γυναίκα δραστήρια και ενεργητική    σ’ όλα τα χρόνια της ζωής της. Καταγωγή από πολυμελή οικογένεια με 8 αδέλφια. Ήταν το δεύτερο παιδί του Κορωνάκη Γεωργίου (Κορωνογιώργη) τραυματία από το μικρασιατικό πόλεμο του 1922. Για πολλά χρόνια Κοινοτάρχης στο χωριό μας (είχε μάθει γράμματα στο Σχολαρχείο Μοναστηρακίου). Παραιτήθηκε την κατοχή από Πρόεδρος γιατί δεν ήθελε να υπηρετήσει τους Γερμανούς (να μην γίνει Τσολάκογλου, Πετέν ή Κουϊσλιγκ). Το σπίτι του εξυπηρέτησε και φιλοξένησε όλους τους αντάρτες της κατοχής Έλληνες και Εγγλέζους. Μάλιστα κάποιοι χωριανοί απειλούσαν ότι θα αναφέρουν το γεγονός στους Γερμανούς. Μητέρα της ήταν η Παραδεισανού Μαρία κόρη του Γιωργάκη (Κατσιβέλη). Έζησε πάνω από 100 χρόνια και ήταν ήρεμη, φιλόξενη, ήσυχη με μεγάλη καλοσύνη και χαμογελαστή πάντα.

Η ΑΝΤΙΟΠΗ ήταν η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΗΡΩΙΔΑ  από το χωριό μας στην αντίσταση κατά των Γερμανών, μαζί με τις μακαρίτισσες Ειρήνη ΖωιδάκηΚαπετανάκη και Αναστασία  ΠαραδεισανούΜπριλλάκη. Βοηθούσε όλους τους αντάρτες Κρητικούς και Εγγλέζους, τους οποίους γνώρισε και την γνώριζαν προσωπικά γιατί τους φιλοξενούσαν και στο σπίτι τους. Όταν μετά από πολλά χρόνια πέρασε από το χωριό μας ο ΛΗΦΕΡΜΟΡ ,Αρχηγός Εγγλέζων ανταρτών, γι’ αυτήν ρώτησε τι κάνει; που είναι και ότι ήθελε να την δει. Μικροκαμωμένη, αδύνατη, έξυπνη και πονηρή, πολλές φορές ξέφυγε από μπλόκα Γερμανών όταν πήγαινε φαγητό ή μηνύματα στους αντάρτες σε διάφορες τοποθεσίες κοντά και μακριά από το χωριό μας. Σαν νοσοκόμα περιποιήθηκε τον γνωστό αντιστασιακό αντάρτη Γιάννη Παραδεισανό στον Ψηλορείτη που είχε βγει για ανάρρωση μέχρι το θάνατό του.

Ήταν η πρώτη μοδίστρα  στο χωριό μας που έραβε και διόρθωνε ρούχα. Είχε ραπτομηχανή που της την έκανε δώρο ο Κώστας Παραδεισανός και την κατοχή την έκρυψαν σε λάκκο που έσκαψαν μέσα στο σπίτι τους. Ήταν η γυναίκα της ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ και ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΗΣ. Στο Ρέθυμνο που είχε μείνει πολλά χρόνια  ήταν η ΜΑΝΑ μας για όσα παιδιά πηγαίναμε τότε στο Γυμνάσιο και μέναμε μαζί της ,μας περιποιόταν ,μας φρόντιζε και πρόσεχε να διαβάζουμε. Όσοι χωριανοί, χωριανές πήγαιναν στη Χώρα, τους εξυπηρετούσε όλους και βοηθούσε για τις παραγγελιές τους, ειδικά στα είδη ρουχισμού και για την ποιότητα και για την καλή τιμή. Ήταν τόσο αγαπητή και γνωστή στο χωριό που κάποτε πήγαν δύο γυναίκες στη Χώρα κα όταν κατέβηκαν από το λεωφορείο ρώτησαν κάποιον «Που μένει η ΑΝΤΙΟΠΗ;» και τους είπε «δεν την ξέρω» και του απάντησαν «Εμά μωρέ την ΑΝΤΙΟΠΗ δεν κατέχεις».

Στην  ΑΘΗΝΑ πήγε μετά όπου και πέθανε, συνέχισε να εξυπηρετεί συγγενείς και γνωστούς σε ότι μπορούσε, πράξη που ήταν μεγάλη της ΧΑΡΑ. Κυριολεχτικά τα Σαββατοκύριακα όργωνε την ΑΘΗΝΑ. ΄Οπου λύπη και χαρά παρούσα η ΑΝΤΙΟΠΗ. Θα πρέπει να αναφέρω συγχαρητήρια στην ανιψιά της ,την ΔΗΜΗΤΡΑ που την περιποιήθηκε  άψογα  στα δύο – τρία  τελευταία της δύσκολα χρόνια σαν να ήταν η μάνα της. Η ΙΩΑΝΝΑ μάνα της ΔΗΜΗΤΡΑΣ είχε πει στην κόρη της πριν πεθάνει. «Εγώ φεύγω μην λυπάσαι, μάνα σου θα έχεις την ΑΝΤΙΟΠΗ» και εκείνη τήρησε την εντολή της.

Η ΑΝΤΙΟΠΗ δεν παντρεύτηκε γιατί ήθελε να μείνει λεύτερη για να προσφέρει σε συγγενείς, χωριανούς και συνανθρώπους της.

Παιδιά δεν απόκτησε μα όλα τα παιδιά ήταν και δικά της.

 

ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ

Αύγουστος 2017

 

Αριθμός Προβολών: 123